۱. آفات مکنده: دشمنان پنهان مزارع و گلخانهها
آفات مکنده به دلیل سرعت تکثیر بالا و انتقال ویروسهای گیاهی، خطرناکترین گروه از آفات محسوب میشوند.
الف) شتهها (Aphids)
شتهها از شیره گیاهی تغذیه کرده و باعث پیچیدگی برگها، زردی و توقف رشد گیاه میشوند. علاوه بر خسارت مستقیم، ترشحات عسلی آنها باعث رشد قارچ «فوماژین» (دوده سیاه) روی برگها میشود.
- روش کنترل: استفاده از دشمنان طبیعی (کفشدوزکها) و محلولپاشی با صابونهای حشرهکش بیولوژیک یا قارچکشهای سیستمیک در صورت طغیان شدید.
ب) تریپسها (Thrips)
این آفات کوچک، با خراش دادن بافت گیاه و مکیدن شیره، باعث ایجاد لکههای نقرهای و قهوهای روی برگها و میوهها میشوند. تریپسها ناقل اصلی ویروسهای خطرناک گیاهی هستند.
- روش کنترل: استفاده از کارتهای چسبنده آبی (جذب تریپس) و مدیریت رطوبت گلخانه، همراه با استفاده از بیولوژیکهای موثر.
ج) کنهها (Mites)
کنه تارتن (کنه قرمز) به دلیل جثه بسیار کوچک اغلب زمانی شناسایی میشود که خسارت جدی به گیاه وارد شده است. تار بستن زیر برگها علامت اصلی حضور آنهاست.
- روش کنترل: افزایش رطوبت محیط (کنه در هوای خشک سریعتر رشد میکند) و استفاده از کنهکشهای اختصاصی با دوره کارنس پایین.
۲. بیماریهای خاکزاد (Soil-borne Diseases)
بسیاری از بیماریهای گیاهی در خاک نهفته هستند و ریشه را هدف قرار میدهند. این بیماریها اغلب زمانی شناسایی میشوند که گیاه پژمرده شده است.
پوسیدگی ریشه و طوقه (Root and Crown Rot)
این عارضه معمولاً توسط قارچهای عامل بیماری نظیر فوزاریوم، پیتیوم و فیتوفتورا ایجاد میشود. گیاه در ظاهر سبز است اما ناگهان دچار پژمردگی میشود و در نهایت از بین میرود.